SUCHE
ANZEIGEN
Unabhängige Nachrichten, Berichte & Meinungen
Druckversion
Globales
“Demokrasi acılımı” kısa bir süre sonra durakladı
KÜRT AÇILIMI ve BARIŞ
Filiz Cakmak
Böyle büyük çoşkulu bir karşılamayı, ne Ankara nede İstanbulda hiç kimse hesaplamamıştı. Tabiki muhalefet partileri hemen karşı yürüyüşler organize ettiler. Birde Kara Kuvvetleri Komutanı İlker Başbugun Başbakanı telefonla arayarak tereddütlerini bildirmesine takiben Erdogan gecici olarak 28.Ekimde Avrupadan gelmesi planlanmış ikinci grup 15 PKK lının Yurda girişlerini gecici olarak k durdurdu. DTP tarafından İstanbulda hazırlıkları süren karşılama törenide mecburen iptal edildi. Size yaklaşık bir ay içinde gazetelerde çıkan bazı haberleri aktarmak istiyorum.
15. Ekim, Radikal:
Elazığda: Cezalandırmak amacıyla komutanı olduğu askerin eline pimi çekilmiş el bombası veren ve bombanın batlaması sonucu dört askerin ölümüne neden olan Teğmen MehmetTümer... Cezalandırmasının nedeni olarak, nöbette uyumasını gösterdi. Şu anda tutuklu.
30. Eylül, Taraf:
Diyarbakırda havan mermisinin minik bedenini parçaladığı Ceylan için köye bir savcı bile gitmedi. Olay yerini imam kameraya çekti.
Diyarbakır- Licede: Ceylan on dört yaşındaydı. Koyun otlatırken nereden geldiği belirsiz bir bombayla param parça oldu.. Köylüler ve Kardeşi Rifak Önkola göre Bomba köyün yakınında olan jandarma karakolundan atılmıştı.Daha sonra Adli Tıp atılan bombayla değil, arazide bulunan 40 mm lik bir bomba atara kendisinin sert bir cisimle vurması sonucunda parçalandığına karar verdi.
3. Ekim, Radikal:
Şırnak ta kazayla öldüğü açıklanan Uzman Çavuş Ahmet Solgun un annesi cenaze törenine gelen askerlere, oğlumu iki ayda yediniz, gelmeyin, diye tepki gösterdi. Anne, oğullarını telefonla aradıklarında, beni burada sıkıştırıyorlar, kurtarın, dediğini söyledi. Kaza süsü verilerek oğlunun öldürüldüğüne inanıyor.
Ve biraz daha geriye gidersek, 25. Eylül de Taraf gazetesinde çıkan habere göre, Şanlı urfalı Piyade Er Vahit Uzun un ölümü için önce şehit, sonra intihar ve en sonunda kaza denildi. Babası ölümünden bir gün önce görüştüğü oğlunun, baba burası JİTEM in yeri sakın benimle kürtçe ve politika üzerine konuşmayın, dediğini, söyledi. ( Jitem, Jandarmaya ait istihbarat merkezi. Aynı zamanda pek çok cinayetin sorumlusu olarak bilinmesine rağmen ordu daima varlığını inkar etmiştir.)
Bir ayda ölü yedi Kürt
Bu illerin içinde batıda olan tek yer İzmir ve orada ölen Kürt. Haberlere göre yaklaşık bir ay içinde doğuda ya da doğu kökenli ölen insanların sayısı yedi. Ölümlerin tamamının nedeni savaş ve geçmiş dönemlere göre oldukça az. Üstelik bu insanlar çatışmada ölmediler, onlar ayrı.
Demokratik açılımın en önemli ayağı, elbette Kürt açılımı. Savaşın olduğu yerde demokrasi olur mu? Her ne kadar, düşük ölçekli olarak adlandırılsa da. İşte bunun için, dağdan insanların inmesi istendi ve otuz dört kişilik, içlerinde suça karışmamış PKK lılarında bulunduğu, bir grup Türkiye ye giriş yaptı. Kürtler coşkulu bir karşılama töreni düzenlediler. Barış güvercinleri saldılar. Töreni organize eden DTP ( Demokratik Toplum Partisi ) Başkanı Ahmet Türk, bu coşku barışa duyulan özlemin coşkusudur, insanlar dağdan inen çocuklarına sarıldılar, dedi.
“Şehit Aileleri”
Ülkenin diğer tarafında, yani batıda, bir yandan medya diğer yandan CHP ve MHP ( Mecliste muhalefetteki partiler) öyle bir isyan ettiler ki, PKK lılar nasıl böyle karşılanır diye, sonunda insanları harekete geçirmeyi başardılar. Şimdi mitingler yapılıyor. En önde Şehit aileleri. Onları anlamak mümkün. Çünkü çocukları öldüğünde kendilerine madalya verildi, çocuklarınız vatan için öldüler ve şehit oldular denildi. Onlara göre, çocuklarını öldürenler törenle karşılanıyor ve cezaevlerine konulmuyor. Bu nasıl iş?
Şöyle bir iş. Türkiye de her erkek, okumuyorsa eğer yirmi yaşına gelince bir buçuk sene zorunlu askerlik yapar. Karşılığında hiçbir şey almazlar. İşte dağlara PKK yla savaşması için bu çucuklar gönderildi. Koskaca bir ülkenin, bütünlüğünü ve huzurunu bu çocuklar sağladı! Altı bini öldürüldü. İçlerinde mesleği askerlik olanlar da var ama nedense ezici çoğunluk bu çoculardan oluşuyor. Aynı zamanda öldürdüler de. Ailelerin çoğu çocularını toprağa verirken, vatan sağ olsun, deyip madalyalarını aldılar.
Ama onlar bizim düşmanımızdı.
Şimdi onlara verilen madalyaların hiçbir önemi kalmadı. Demek ki, çocuklarımız boşuna öldü diyorlar. Evet bu ülkeye barış gelirse, şehit olmanın ne önemi kalacak? Kim anlatacak onlara, on binlerce Kürt gencinin öldürüldüğünü, burunlarının ve kulaklarının kesilip ailelerine teslim edildiğini. Hangi cesur yürek anlatacak Kürtlere yapılan zulmü? Ve sadece son bir ayda ölen yedi kişiyi.
Ama onlar bizim düşmanımızdı dediklerini duyuyorum. On iki yaşındaki Ceylan da mı bizim düşmanımızdı? Onlar bizim, aynı sokakta oturduğumuz zaman komşumuz, köyünde açlıktan yakınmadığı zaman zavallı köylümüz, kentte işsizlikten akşama kadar kahvede oturduğunda çaresiz vatandaşımız, sayısız töre cinayetine kurban gittiğinde bahtsız kadınlarımız, dağa çıktıklarında düşmanımız oldular. Neden acaba?
Şimdi barış her zamankinden daha zor ya da her zaman olduğu gibi çok zor. Otuz yıllık düşmanlık ki, öncesi de var, üç günde biter mi? Zor çok zor. (PK) http://kurdistanblogger.blog.de
Online-Flyer Nr. 223 vom 11.11.2009
Druckversion
Globales
“Demokrasi acılımı” kısa bir süre sonra durakladı
KÜRT AÇILIMI ve BARIŞ
Filiz Cakmak
Böyle büyük çoşkulu bir karşılamayı, ne Ankara nede İstanbulda hiç kimse hesaplamamıştı. Tabiki muhalefet partileri hemen karşı yürüyüşler organize ettiler. Birde Kara Kuvvetleri Komutanı İlker Başbugun Başbakanı telefonla arayarak tereddütlerini bildirmesine takiben Erdogan gecici olarak 28.Ekimde Avrupadan gelmesi planlanmış ikinci grup 15 PKK lının Yurda girişlerini gecici olarak k durdurdu. DTP tarafından İstanbulda hazırlıkları süren karşılama törenide mecburen iptal edildi. Size yaklaşık bir ay içinde gazetelerde çıkan bazı haberleri aktarmak istiyorum.
15. Ekim, Radikal:
Elazığda: Cezalandırmak amacıyla komutanı olduğu askerin eline pimi çekilmiş el bombası veren ve bombanın batlaması sonucu dört askerin ölümüne neden olan Teğmen MehmetTümer... Cezalandırmasının nedeni olarak, nöbette uyumasını gösterdi. Şu anda tutuklu.
30. Eylül, Taraf:
Diyarbakırda havan mermisinin minik bedenini parçaladığı Ceylan için köye bir savcı bile gitmedi. Olay yerini imam kameraya çekti.
Kaynak: Önkol Ceylan
Diyarbakır- Licede: Ceylan on dört yaşındaydı. Koyun otlatırken nereden geldiği belirsiz bir bombayla param parça oldu.. Köylüler ve Kardeşi Rifak Önkola göre Bomba köyün yakınında olan jandarma karakolundan atılmıştı.Daha sonra Adli Tıp atılan bombayla değil, arazide bulunan 40 mm lik bir bomba atara kendisinin sert bir cisimle vurması sonucunda parçalandığına karar verdi.
3. Ekim, Radikal:
Şırnak ta kazayla öldüğü açıklanan Uzman Çavuş Ahmet Solgun un annesi cenaze törenine gelen askerlere, oğlumu iki ayda yediniz, gelmeyin, diye tepki gösterdi. Anne, oğullarını telefonla aradıklarında, beni burada sıkıştırıyorlar, kurtarın, dediğini söyledi. Kaza süsü verilerek oğlunun öldürüldüğüne inanıyor.
Ve biraz daha geriye gidersek, 25. Eylül de Taraf gazetesinde çıkan habere göre, Şanlı urfalı Piyade Er Vahit Uzun un ölümü için önce şehit, sonra intihar ve en sonunda kaza denildi. Babası ölümünden bir gün önce görüştüğü oğlunun, baba burası JİTEM in yeri sakın benimle kürtçe ve politika üzerine konuşmayın, dediğini, söyledi. ( Jitem, Jandarmaya ait istihbarat merkezi. Aynı zamanda pek çok cinayetin sorumlusu olarak bilinmesine rağmen ordu daima varlığını inkar etmiştir.)
Bir ayda ölü yedi Kürt
Bu illerin içinde batıda olan tek yer İzmir ve orada ölen Kürt. Haberlere göre yaklaşık bir ay içinde doğuda ya da doğu kökenli ölen insanların sayısı yedi. Ölümlerin tamamının nedeni savaş ve geçmiş dönemlere göre oldukça az. Üstelik bu insanlar çatışmada ölmediler, onlar ayrı.
Demokratik açılımın en önemli ayağı, elbette Kürt açılımı. Savaşın olduğu yerde demokrasi olur mu? Her ne kadar, düşük ölçekli olarak adlandırılsa da. İşte bunun için, dağdan insanların inmesi istendi ve otuz dört kişilik, içlerinde suça karışmamış PKK lılarında bulunduğu, bir grup Türkiye ye giriş yaptı. Kürtler coşkulu bir karşılama töreni düzenlediler. Barış güvercinleri saldılar. Töreni organize eden DTP ( Demokratik Toplum Partisi ) Başkanı Ahmet Türk, bu coşku barışa duyulan özlemin coşkusudur, insanlar dağdan inen çocuklarına sarıldılar, dedi.
“Şehit Aileleri”
Ülkenin diğer tarafında, yani batıda, bir yandan medya diğer yandan CHP ve MHP ( Mecliste muhalefetteki partiler) öyle bir isyan ettiler ki, PKK lılar nasıl böyle karşılanır diye, sonunda insanları harekete geçirmeyi başardılar. Şimdi mitingler yapılıyor. En önde Şehit aileleri. Onları anlamak mümkün. Çünkü çocukları öldüğünde kendilerine madalya verildi, çocuklarınız vatan için öldüler ve şehit oldular denildi. Onlara göre, çocuklarını öldürenler törenle karşılanıyor ve cezaevlerine konulmuyor. Bu nasıl iş?
Şöyle bir iş. Türkiye de her erkek, okumuyorsa eğer yirmi yaşına gelince bir buçuk sene zorunlu askerlik yapar. Karşılığında hiçbir şey almazlar. İşte dağlara PKK yla savaşması için bu çucuklar gönderildi. Koskaca bir ülkenin, bütünlüğünü ve huzurunu bu çocuklar sağladı! Altı bini öldürüldü. İçlerinde mesleği askerlik olanlar da var ama nedense ezici çoğunluk bu çoculardan oluşuyor. Aynı zamanda öldürdüler de. Ailelerin çoğu çocularını toprağa verirken, vatan sağ olsun, deyip madalyalarını aldılar.
Ama onlar bizim düşmanımızdı.
Şimdi onlara verilen madalyaların hiçbir önemi kalmadı. Demek ki, çocuklarımız boşuna öldü diyorlar. Evet bu ülkeye barış gelirse, şehit olmanın ne önemi kalacak? Kim anlatacak onlara, on binlerce Kürt gencinin öldürüldüğünü, burunlarının ve kulaklarının kesilip ailelerine teslim edildiğini. Hangi cesur yürek anlatacak Kürtlere yapılan zulmü? Ve sadece son bir ayda ölen yedi kişiyi.
Ama onlar bizim düşmanımızdı dediklerini duyuyorum. On iki yaşındaki Ceylan da mı bizim düşmanımızdı? Onlar bizim, aynı sokakta oturduğumuz zaman komşumuz, köyünde açlıktan yakınmadığı zaman zavallı köylümüz, kentte işsizlikten akşama kadar kahvede oturduğunda çaresiz vatandaşımız, sayısız töre cinayetine kurban gittiğinde bahtsız kadınlarımız, dağa çıktıklarında düşmanımız oldular. Neden acaba?
Şimdi barış her zamankinden daha zor ya da her zaman olduğu gibi çok zor. Otuz yıllık düşmanlık ki, öncesi de var, üç günde biter mi? Zor çok zor. (PK) http://kurdistanblogger.blog.de
Online-Flyer Nr. 223 vom 11.11.2009
Druckversion
NEWS
KÖLNER KLAGEMAUER
Für Frieden und Völkerverständigung
FILMCLIP
FOTOGALERIE
ANZEIGEN
